BlogIn de praktijk

Racisme, roze staat mij gewoon niet

‘Want als je geen negatieve gedachten hebt over kleur, geen racistische grappen vertelt, aardig bent en zelfs vrienden met kleur hebt, dan kun je toch geen racist zijn?’ volgens Antiracismetrainer Robin DiAngelo.

Terminaal

Eén keer is mijn fiets gejat. Gestolen is hier niet het juiste woord, gewoon gejat. Hij stond geparkeerd voor het huis van mijn vriendje. 15 jaar was ik. Een witte opoe fiets omgetoverd met zwart tape tot zebra… dan zou je toch denken, deze jat je niet, want hij is vrij zichtbaar. Maar nee. Sindsdien is mijn vertrouwen in een enkel slot volledig weg en ben ik actief aanhanger van het geloof der meerdere sloten in combinatie met een lantaarnpaal of fietsrek.

Op vriendelijk doch zeer dwingend advies van mijn pa heb ik aangifte gedaan. Echt waar. Geen idee wat de waarde van mijn fiets toen was. Voor hem was het meer een principe kwestie denk ik en een lesje ‘hoe werkt het Nederlandse systeem’. Je gelooft het of niet. Mijn fiets werd gevonden… In korte tijd getransformeerd tot een rijdende uiting van een unicorn met alle troetelbeertjeskleuren.  Te erg. En helaas ook technisch terminaal.

Doodslag

De les ging verder. Drie jongens werden in verband gebracht met deze poging tot doodslag op mijn fiets. Vandalisme noemde de rechter het. Want mijn vader heeft ze voor laten komen inclusief hun ouders. Jongens van dezelfde leeftijd, toen ook pubers. Het werd een schadevergoeding uitgekeerd in guldens. En het waren gewone, Nederlandse, blanke, autochtone, merkloze kleding dragende  pubers uit modale, niet gescheiden gezinnen. Hun religie, geen idee, maar de ouders bezochten volgens mij dezelfde kerk als mijn ouders.

Mijn fiets was niet gejat door Marokkanen, Antillianen, Turken, Duitsers, Joden, Polen, gekkies of Zwarte Piet. De hele racisme discussie vind ik lastig. Racisme gaat over vooroordelen, geweld en discriminatie met nu even mijn fiets als voorbeeld. Want totaal afhankelijk van je gesprekspartner of publiek kan alles, maar dan ook alles wat je zegt racistisch geladen en uitgelegd worden. In mijn beleving kansloos voor een goed gesprek.

Racisteren

Ik heb geen negatieve gedachten over kleur, al staat roze mij gewoon echt niet. Ik vertel nooit een grap, althans geen goede. Geregeld ga ik met kleurrijke vrienden om. En na een kort belrondje, schijn ik ook best aardig te zijn. Ik zie mezelf dus ook niet als racist.

Mijn overtuiging ligt bij normen en waarden. En ik denk namelijk dat de racisme discussie eigenlijk om normen en waarden draait… of ben ik nu té anders denkend of racisteer ik toch?

Weet je… ik vind het ook eigenlijk prima. Ieder zijn ding. Ik hou me liever bezig met het vertalen van normen en waarden naar uitingen en gedrag. Benieuwd hoe? Ik sta open voor onbevooroordeeld, geweldloos en discriminatievrij contact.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *