BlogIn de praktijk

Ik hoop dat JIJ hèt krijgt!

Dat zei degene met het mondkapje tegen degene zonder mondkapje. Toen liep hij de winkel uit.

Buurtsuper

Ik ben getuige geweest van iets, waar ik nog steeds niet helemaal achter ben. Het gebeurde gewoon voor me. Degene zonder mondkapje stond voor me in de rij bij de kassa. Een Goudse buurtsuper aan het begin van een zondagmiddag. Met gedesinfecteerde handen en een waarschijnlijk nog niet ontsmet mandje liep ik achter een mondkapje te bedenken wat ik ook al weer ‘moest’ halen. Niet iedereen droeg een mondkapje, 75% van de zondag shoppende mensen wel. Mijn ervaring is dat dit per stad, dorp, wijk en winkel erg verschilt. Maar goed, terug naar dat moment.

Boodschap

Keurig op anderhalve meter afstand stonden we daar.
Hij met mondkapje werd geholpen door de kassière.
Hij zonder mondkapje legde zijn spullen op de band.

3 halve liter blikken Amstel en een fles rode wijn. Nattig, vettig achterover gekamd haar, blauw colbertje, blauwe spijkerbroek en bruin leren instappers. Geschatte leeftijd halverwege 50.

Tussentijdse gedachte: Hoe komt het dat ik hem wel zo duidelijk kan beschrijven en hij met mondkapje niet?

Ik met mondkapje stond hierachter te wachten.
Hij met mondkapje – volgens mij net student af, een verdere beschrijving lukt me niet – zegt de kassière gedag. Draait zich om naar hij zonder mondkapje. En met de woorden ‘Ik hoop dat je het krijgt’, loopt hij de winkel uit. Hij zonder mondkapje reageert. Fel, maar gaat niet achter hem aan.  Ik weet niet eens wat hij zei omdat ik nog aan het processen was wat ik meemaakte. Toen richtte hij zijn verontwaardigde, gelukkig niet agressieve, aandacht op de 16-jarige kassière die wijselijk niet inging op zijn uitingen.

Scenario’s

Terwijl ik met mijn tas met vergeten boodschappen naar huis liep kwamen er verschillende scenario’s langs. Stel dat de man met mondkapje nu gewoon eens vanuit oprechte interesse aan hij zonder mondkapje had gevraagd wat maakte dat hij geen mondkapje op had. was de man het vergeten? Zat het mondkapje nog in zijn andere colbert? Of is hij een hell-no-covid-believer? Wat voor bijzonder gesprek had hier kunnen ontstaan? Dan was ik echt nog even gebleven voor het vervolg.

Schouderk(l)opje

Na zijn ‘boodschap’ was hij met mondkapje heûl snel de winkel uit. Waarom? Bang dat hij een ‘reactie’ op zijn gezicht zou krijgen? Bang om de confrontatie aan te gaan? Hoe zou hij thuis komen? ‘Zeg, [degene die bij hem thuis woont of zijn kat] ik heb eens even mijn ongezouten mening en iemand gewoon recht in zijn gezicht Corona toegewenst.’

Zou hij een schouderk(l)opje hiervoor krijgen?

Genoeg vragen die onderweg naar huis door mijn hoofd gingen. En terwijl ik mijn brievenbus open, zie ik het wekelijkse folderpakket liggen. De aankondiging van ‘Wilde weken’ ligt bovenop. Nee toch?!

Wilde Weken

O nee, Wilde Woon Weken van de Karwei. Maar ik denk echt dat het wilde weken gaan worden. Wat staat ons komende herfstmaand te wachten? En aan hoeveel medemensen wenst hij met mondkapje hèt toe de komende tijd? En hoeveel zijn er, zoals hij met mondkapje, die op deze manier denken een bijdrage te leveren aan de bestrijding van Corona?

Ik draag mijn mondkapje. Ter bescherming van anderen en mezelf. Dit is een beslissing aan een ieder, iets met eigen verantwoordelijkheid. Dat is Nederland. Een democratie waar we zelf voor hebben gekozen. En daar kun je het mee eens zijn of niet. Maar wens niet iemand iets toe op basis van het wel of niet dragen van een mondkapje. Let op je dierbaren en blijf gezond. Ik hoop dat JIJ dit behoudt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *